Sny nie tylko giełdowe

 

Ze snami pracowałem skrupulatnie od 1995 roku do 2005, według wskazówek Edgara Cayce.

   Zasada jest prosta: należy chwilkę skoncentrować się przed snem na jakimś pytaniu, albo zadaniu, a we śnie dostaniemy odpowiedź. Na przykład: mam się obudzić o godz, 4.30. I rzeczywiście budzę się z dokładnością kilku minut od wybranej pory, bez elektronicznego budzika. Problem można zadawać w formie prośby, albo żądania, ostatnia myśl przed zaśnięciem jest pierwszą myślą rano - to kierunek na podświadomość, żeby pokazała we śnie (ewentualnie) proroczym, jak będzie wyglądała sytuacja giełdowa.   

    Zwykle raz – dwa razy w tygodniu widziałem we śnie góry lub głębokie doliny, był tylko jeden problem: znak zapytania jakiego interwału czasowego dotyczy senny obraz. Najczęściej był to jeden dzień, atoli jak się okazywało (po czasie), niektóre sny pokazywały spadki lub wzrosty wielomiesięczne.

    Zapisywałem więc sny, co zalecał Edgar Cayce, jako szacunek (i podziękowanie) dla podpowiadających Sił Wyższych. W ten sposób zdobywamy materiał porównawczy, a także wyrażamy wdzięczność wobec własnego Ja, które zawsze chce pomóc. Równolegle szukałem Liczb Planetarnych, pokazujących zwroty. Po 2005 roku, po latach zapisków, stopniowo przestałem opierać się na snach. Być może jestem za mało cierpliwy – myślałem wówczas.

   Cierpliwość? – Sokrates mawiał, że w korowodzie cnót cierpliwość kroczy ostatnia, a powinna kroczyć pierwsza. Czy to znaczy jednak, że należy łykać dogmat? Przecież dogmaty ogólnie to droga błędna.

Bo kto tkwi w dogmacie, czyli nie zmienia zdania? Martwy albo głupi.

Schemat postępowania prowadzi nas w koleinę, w zastój:  - „Cierpliwość jest wymierzona przeciw wszelkiemu buntowi, wszelkiej rewolucji, wszelkiej zmianie. Cierpliwość to jest opium, które oszałamia ludzi i wpędza ich w głęboką śpiączkę. Poruszają się jak roboty. Zapominają o tym, że są eksploatowani, że wysysa się ich krew. I pozwalają na to”.

    Po roku 2005 odpuściłem więc ten mocno chory w końcu nacisk, wymuszanie i wtedy sny godne zapisania zaczęły przydarzać się wyraźnie rzadziej, mianowicie co kilka miesięcy. Dalej je zapisuję i biorę pod uwagę już wyłącznie jako potwierdzenie Liczb z astronomii i matematyki (Fibonki). Jedno pewne: ze snów można przewidzieć (wyczytać) zdarzenia przyszłe w naszym życiu. Tylko jedno „ale” - nie ma jednego gotowego sennika dla wszystkich. Z zapisywania wynika prosty, indywidualny, symboliczny sennik, dla każdego inny, o tym już pisałem.

Pojawia się pytanie: czy mamy czegoś oczekiwać jako zrządzenia Losu, czy samemu próbować kierować zdarzeniami? Próbować? Wielu Czytelników bloga dobrze wie, że rzeczywistość kreuje się myślą. 

    Poza tym czy to dobrze zaglądać w przyszłość i wiedzieć co nas czeka? W moim przypadku o wiele lepsze okazuje się czytanie Anielskich Znaków (tych stojących na Poboczu Drogi Życia). One skutecznie potwierdzają wybór, lub ostrzegają. Ten wybór ścieżki to nasza suwerenna decyzja. Odbierając znaki, czujemy, że mamy Opiekuna (Opiekunów?) czyli nie jesteśmy sami, co wielu nieco zagubionym ludziom doda mocnej otuchy. W sercu robi się ciepło, przychodzi pogoda z wnętrza i uczucie głębokiej wdzięczności. Bo gdybyśmy wszystko wiedzieli, to gdzie przypadek i spontaniczność? I nasza wolna wola? To byłoby smutne, oraz "życie powinno być tajemnicą". 

  Końcowa refleksja: - zdecydowana większość obrazów sennych jest przeniesieniem zdarzeń i myśli z przeszłości – czyli to tylko trociny, bo przeszłość powinna być przecież zamkniętym rozdziałem – nie trzeba się jej kurczowo trzymać, ponieważ wtedy przegapiamy to sławne Tu i Teraz.

 

Subtelności Tu i Teraz

Jeśli zrozumiesz, że Bóg mieszka w tobie, czyli masz w sobie szczęście, bo szczęście = Bóg, wtedy zobaczysz inny świat.

     Ten świat nie zmienił się, jest taki sam, jak był, ale ty się zmieniłeś. Zmieniłaś.

Stałeś się innym, nowym człowiekiem. Odbierasz świat inaczej, niż poprzednio: - mocniej, wyraźniej i zauważasz subtelności Tu i Teraz, czyli znaki.

  

        Schodzę z ukwieconych łąk na dół. Jestem podekscytowany. Jutro wyjeżdżam wreszcie do  Żdyni. Tak się cieszę!

      

Doszedłem do namiotu i wtedy usłyszałem znajomy krzyk z przestworzy. Orzeł!

   Po chwili go zobaczyłem: - nadleciał od strony tunelu. Krążył nad dachem strażnicy. Za moment pokazał się drugi, a potem trzeci. Te dwa kręciły wielkie koła znacznie wyżej, niż pierwszy. Towarzystwo przesuwało się w tym majestatycznym kręceniu w stronę stacji.

    Stałem z zadartą głową patrząc na tę królewską trójkę.

Orły oddalały się coraz bardziej i powoli stawały się maleńkimi kropkami. W końcu znikły.

    A mnie zabolała szyja od tego patrzenia w górę, więc dla równowagi spojrzałem w dół.

W trawie coś błysnęło. Schyliłem się, i podniosłem złotówkę. Obok też coś było: - druga moneta – 50 gr. i trzecia – 20 gr.   

    Trzy orły, trzy monety. ….

(Gdybym tego nie zapisał, pewnie zapomniałbym o tym dniu z synchronicznością, bo było tych dni tak wiele)

     Spojrzałem na telefon: - była godzina 19. 19. Ale późno orły dziś latają…..Spać nie mogą chyba. Albo wracają do gniazda na noc.

Te godziny równe minutom?……. One już nie robią na mnie tak silnego wrażenia, jak kiedyś.

Wyjaśnienie dostałem w książce Roberta Wilsona „Kosmiczny spust”.

Gdy tak masz, znaczy, że „Góra” chce ci coś przekazać.

 Albo inaczej:

       - gdy tak masz, twój mózg wszedł w fale charakterystyczne dla Tu i Teraz.

       - gdy tak masz, wtedy widzisz.

       - widzisz to, czego w innych momentach nie widziałeś, co ci umykało.

       - to jest synchronizacja. Kiedyś mówiłeś w takich momentach: - to przypadek.

Czy synchronizację można wywołać świadomie, lub przewidzieć? – Zdecydowanie tak!

Potrzebny jest jedynie odpowiedni nastrój – swobodny, wyluzowany, radosny.

Lub inaczej: - spokojna uważność.

Wtedy zauważasz drobne synchroniczne znaki na swojej ścieżce, a być może sam je stwarzasz, komunikując Egzystencji tę swoją uważność.

  

Jutro wyruszam! A właściwie dziś, bo minęła już północ.

Jest po wieczornym ognisku, było sympatycznie i radośnie. Wszyscy już poszli do budynku. Zostałem sam, siedzę i patrzę na żar. Myślę o tym dzisiejszym dniu, ale co mam myśleć, skoro autobus do Sanoka jest dopiero za dziesięć dziesiąta?

Nie muszę się martwić, że zaśpię. Zresztą codziennie budzę się i tak o brzasku. Wystarczy, jak wyjdę stąd o 9.00.

       Przed wejściem do namiotu świecą trzy świetliki. Świecą niezwykle intensywnie. Znowu kolejna wiadomość - robaczki świętojańskie sygnalizują coś. Tylko co?

        Nie mogłem swobodnie wejść do namiotu, a one nie miały zamiaru odfrunąć, trzeba było wykonać nieco ekwilibrystyki.

Umościłem się w śpiworze i leżałem, zastanawiając się, co ma oznaczać ta liczba trzy, dostarczona dziś wielokrotnie.

        I naraz gdzieś blisko zawołał puchacz. Po chwili powtórzył swój krzyk, a potem zawołał po raz trzeci.

        Same trójki?

Myślałem o tym - coraz wolniej myślałem, aż sen nadpłynął.

Obudziłem się na sikanie. Sięgam po telefon, a tu godz. 3.33

Zwykle bardzo szybko, po jednym dniu, zdarza się coś, co ma związek z taką serią znaków. (Anielskich znaków).