Kosmiczna Winda

NASA planuje budowę Kosmicznej Windy.

Czyli mitologiczna koncepcja Drabiny do Nieba okazuje się wcale nie taka głupia, a ludzie z otwartą głową potrafią korzystać z Mądrości Pokoleń.

Płaskowyż Nazca i położony w jego pobliżu region Palpa ukazują fenomeny, które nasza współczesna wiedza zalicza do niepojętych. Spójrzmy na ten niewielki pustynny rysunek. Czy nie masz Czytelniku skojarzeń z zabawą i techniką komputerową? 

Na wspomnianym ogromnym terenie widać mrowie formacji nazywanych umownie pasami startowymi. Są tam także tylko linie, co ciekawe o długości maksymalnej 23 kilometry, które ciągną się prosto, jak strzelił, przez doliny i górskie masywy. Cały ów kompleks jest widoczny wyłącznie z lotu ptaka. Skojarzenie podobieństwa do pasów startowych jest z jednej strony naturalne, ale z drugiej wydaje się bezsensowne. Bo czy były samoloty, tysiące, a może dziesiątki tysięcy lat temu? W każdym razie na Ziemi nie ma drugiego takiego kompleksu.

Sytuacja zaczęła się rozjaśniać, kiedy NASA w końcu ogłosiła, że planuje skonstruowanie Space Elevator - Kosmicznej Windy (do 2050 roku) sięgającej wielu tysięcy kilometrów ponad Ziemię, aby za jej pomocą, wykorzystując ziemski magnetyzm, szybko i tanio ekspediować w kosmos i ściągać z powrotem na Ziemię rozmaite ładunki. W animacji widzimy wiele lin-kabli, zaznaczoną znaną nam wysokość 36 000 km., oraz dużo wyżej umieszczony ciężar - przeciwwagę służącą do napięcia uprzęży. Do tematu przeciwwagi jeszcze wrócę.

Jednym z warunków budowy takiej windy jest umieszczenie jej  dokładnie na linii równika. I w animacji komputerowej można zobaczyć projekt tego pomysłu sięgającego z Ziemi w kosmos.

Po obejrzeniu animacji zaczynamy zupełnie inaczej patrzeć na geoglify z Nazca. Oto jeden z nich przedstawia stację naziemną w kształcie stożka. Ze szczytu stożka pionowa lina biegnie w kosmos. No dobrze, powie ktoś, ale przecież Nazca nie leży na równiku, czy w jego bliskości. I ma rację: - płaskowyż jest odległy od równika o 1500 km. Dziś jest odległy, bo przecież kiedyś nie musiało tak być.

Nauka dowiodła, że kilkanaście tysięcy lat temu bieguny znajdowały się innych miejscach niż obecnie, a przesunięcie zawarte było w przedziale 800 – 2000 km. Czyli oś obrotu Ziemi była kiedyś nachylona po innym kątem. Pomijam tu kwestię przyczyn, które mogły to spowodować.

Argumentem na potwierdzenie tej tezy, może być biegun magnetyczny północny, na który wskazuje igła kompasu. Jak widać z rysunku, biegun magnetyczny północny  nie jest tożsamy z biegunem geograficznym północnym. Co więcej, biegun magnetyczny nieustannie się przemieszcza, raz silniej, raz słabiej. Można powiedzieć, że on wędruje pomiędzy północną Kanadą, a Syberią. Obecnie kieruje się w stronę Syberii.

Stare przekazy z Indii (epos Kalewala) podają, że przesunięcie biegunów wynosiło 1400 km. Natomiast legenda Eskimosów głosi, że Dach Ziemi znajdował się kiedyś przy wyspie Ellesmere’a (grupa Wysp Królowej Elżbiety). Gdyby tak było, biegun miałby współrzędne 78 stopni szer. północnej i 75 stopni długości zachodniej, a płaskowyż Nazca leżałby dokładnie na równiku.

Wspierając się pomocą AI, nauka jest w stanie wyznaczyć z dokładnością do kilometra umiejscowienie starożytnej kosmicznej windy. Jednocześnie dzisiejsze obszary arktycznej wiecznej zmarzliny na Syberii uległyby przesunięciu o 1500 km w stronę cieplejszej strefy. Jak wiemy odchylenie osi Ziemi było gwałtownym kataklizmem i nastąpiło być może w ciągu jednej doby, stąd niestrawione rośliny w żołądkach mamutów.

Były także inne istotne zmiany dotyczące rejonu Andów: one mocno wyjechały w górę, kiedyś jezioro Titicaca leżało na poziomie morza. Andy wyjechały do góry, ale zapadła się Atlantyda.

W trakcie tych rozważań rozwiązuje się samoczynnie problem, z którym oficjalna nauka nie potrafiła się uporać: - skąd się wzięły mapy osmańskiego admirała Piri Reisa.

CDN 

U nas płasko

Pozytywna wiadomość z Polski – u nas się spłaszcza. Linia zachorowań w porównaniu z innymi państwami jak widać w telewizorze, jest wyraźnie płaska. Czyli plaskata.

Prosiła glizda słonia raz w nietrzeźwym stanie:

        - Strasznie mnie plecy swędzą, podrap mnie kochanie.

        Słoń podrapał i ryknął śmiechem jak armata:

        - Stara, co się wygłupiasz, coś taka plaskata?

                                                                           

                                                                                      Waligórski

Nagminnie korzystamy z cudzych odkryć, które kogoś tam gdzieś kosztowały lata dociekań i cały sens tego korzystania powinien dotyczyć podbierania myśli, a nie zlizywania słów.

A więc Mądrość Pokoleń, czyli co napisał jakiś czas temu (900 lat) filozof sufich Al - Ghazali.

 Al – Ghazali, sufi, ( zm. 1111 r. )

„Przeciętny badacz umysłu nie zdaje sobie sprawy z potęgi indoktrynacji. W społeczeństwach totalitarnych, indoktrynacja jest czymś pożądanym, przynajmniej z punktu widzenia władzy.

Tylko nieliczni mają świadomość jej istnienia i dlatego prawie wszyscy są na nią podatni.

To, co ludzie nazywają przekonaniami, może być stanem obsesji. W zgodzie z nauką suficką uważam, że indoktrynacji można uniknąć, a sprawą zasadniczą jest, aby ludzie nauczyli się ją rozpoznawać”.

Sumerowie

Czyli Mądrość Pokoleń.

Starożytni Sumerowie, sami siebie nazywający Czarnogłowymi, pojawili się dosłownie znikąd, jako całkowicie ukształtowany, potężny naród. Przyszli ze Wschodu, a ponieważ komunikowali się, moda kobiet z ich elit, była w pewnym momencie tak podobna do egipskiej.

Oficjalna archeologia podaje czas pojawienia się Sumerów na 5 tysięcy lat p.n.e, a więc na okres tzw. predynastyczny władzy w Egipcie. 
Jednak tej oficjalnej, skostniałej wersji, przeczy wiele artefaktów zaliczanych do Zakazanej Archeologii, a także jednoznacznych zapisów z Tabliczek Klinowych i przesuwa moment pojawienia się nad Eufratem tego wielce zagadkowego ludu, na grubo przed potopem (trzynaście tysięcy lat p.n.e.) 

Natomiast o pełnej historii Czarnogłowych możemy się dowiedzieć z Listy Królów.

We wstępie do Sumeryjskiej Listy Królów widnieje zapis: „Po tym jak królestwo zeszło  z nieba”.

Sumerowie twierdzili, że ich cywilizacja nie rozwinęła się dzięki pracy ludzi, ale poprzez ingerencję bogów, którzy nawiedzili Ziemię przybywając z niebios.

Według starożytnego przekazu pierwszym miastem w Sumerze było Eridu. W te kwestii akurat konwencjonalna nauka i mitologia zgadzają się. Wystarczy jednak posunąć się o krok dalej, aby zmienić ten stan rzeczy. 
Zdaniem starożytnego tekstu król, który jako pierwszy objął rządy - Alulim, robił to przez 28 800 lat! Informacja ta powinna skłonić oficjalnych naukowców do zadania sobie paru podstawowych pytań.

A jak postąpili uczeni? Niewiarygodne ich zdaniem dane odrzucili, a przyjęli tylko te, które uznali za prawdopodobne!

Po Alulimie, rządy na aż 36 000 lat przypadły Alalgarowi.  Razem mamy więc 64 800 lat panowania zaledwie dwóch królów! Poniżej przedstawiam lata rządów przywódców Eridu.

1.   Alulim                         28,800 lat

2.   Alalgar                          36,000 lat

3.   Enmenluanna            43,200 lat

4.   Kichunna                    43,200 lat

5.   Enmengalanna          28,800 lat

6.   Dumuzi                       36,000 lat

7.   Sibzianna                    28,800 lat

8.   Emendueanna            21,600 lat

9.   Uburratum                  18,000 lat

10.Zinsuddu                    64,800 lat

Pojawia się słowo Anunaki - Tabliczki mówią o kontaktach Sumerów z Innymi, pisał o tym Zecharia Sitchin. Pośrednio potwierdzenie takiej możliwości mamy w niezwykłej wiedzy matematycznej Sumerów (Stała Niniwy – był wpis), a także wiedzy astronomicznej.

Natomiast w liczbach z Listy Królów, ten kto chce zarobić na swej rodzimej giełdzie, być może zobaczy coś istotnego. Pod warunkiem, że nie jest spięty – czyli znajduje się w cielesnej i umysłowej wolności.

Lista Królów. 
Tylko Tytuł i Liczba.

Aż taka długowieczność? 
A dlaczego nie? Przecież Apokryfy Starego Testamentu (Rzecz nie ujęta w kanonie wiary, pisałem o Apokryfach wielokrotnie) podają:

 - I Bogowie rzekli: - oto (po raz kolejny) skracamy wasze życie, (tym razem) do przeciętnej 26 tysięcy dni.

Czyli Matuzalem i Noe, każdy z nich  żyjący po tysiąc lat, a także inni równolegli z nimi patriarchowie, już żyli znacznie krócej niż ludzie w czasach wcześniejszych (Sumer) eksperymentów. 

Dlaczego Bogowie skracali przeciętną długość życia człowieka?

Prawdopodobnie po to, aby przyspieszyć ewolucję. Tudzież być może aby skrócić cierpienie narodu. 

Bo wyobraźmy sobie, że w dzisiejszych czasach żyje jakiś nowy Lenin , czy inny zbawca – demagog (a mało takich?) i ów jest naprawdę „wiecznie żywy”. Przecież byłaby to prawdziwa masakra!

A tak wszystko w miarę szybko mija (jedno, góra dwa pokolenia).

Naród Czarnogłowych zamieszkiwał obszar stanowiący południową część dzisiejszego Iraku. Centrum ich państwa leżało pomiędzy Eufratem a Tygrysem, w krainie nazwanej później przez Greków Mezopotamią. Obszar ten, umiejętnie nawadniany przez Sumerów, okazał się niezwykle żyzny. 

       Ponieważ wszytko mija, Sumerowie rozpłynęli się w mroku dziejów.

Jednak jakoś dziwnie te opisane tereny przyciągały wielu. Jedni prowadzili tu wojny, inni przyjeżdżali na "misję". Dziś Amerykanie czegoś tu szukają, bo kopią i wiercą intensywnie. 
Może szukają nowej ropy, może tajnej broni Saddama, może Kryształu z Atlantydy albo Star Gate?

Miłość

Początek czerwca wśród bieszczadzkich łąk na trzynastu zdjęciach.

Trzynastka w Kabale oznacza miłość, albo dłoń.

Dwie trzynastki to miłość podwójna – miłosne spotkanie, połączone dwie dłonie, albo modlitwa.

Proszę zauważyć, jak głębokie i jednocześnie proste prawdy niesie Mądrość Pokoleń.