Drogocenna perła.
Żył raz w Indiach
pewien mędrzec.
Szedł on wzdłuż piaszczystego wybrzeża oceanu i
doszedł wieczorem do niewielkiej wioski rybackiej. Mijał ją ze śpiewem, a gdy
zostawił ją już za sobą, jakiś człowiek zaczął za nim biec, wołając : - Zatrzymaj się, proszę! Daj mi swoją
drogocenną perłę!
Mędrzec zatrzymał się i spytał: - O jakiej to perle mówisz ?
- O tej,
którą masz w swoim worze. Śniłem tej nocy, że spotkam dziś wielkiego mędrca i
że dostanę od niego drogocenną perłę, która uczyni mnie bogatym do końca moich
dni.
Mędrzec otworzył swój wór i rzeczywiście wyjął
z niego piękną perłę. Była ogromna i jaśniała nadzwyczajnym blaskiem.
Rzekł: - Całkiem niedawno spostrzegłem ją pośród
ziaren piasku. Spodobała mi się, więc włożyłem ją do sakwy. Jest to zapewne ta
rzadka perła, o której mówisz. Zabierz ją sobie, jest twoja.
Rybak był nadzwyczaj szczęśliwy. Pochwycił
perłę i odszedł, tańcząc z radości. Mędrzec tymczasem wyciągnął się na piasku,
by na nim przespać noc.
A rybak w swojej chacie nie spał. Raz po raz
przewracał się na posłaniu, drżąc ze strachu, że ktoś mógłby mu ukraść taki
skarb.
Nie zmrużył oka przez całą noc. A kiedy nastał ranek, wziął perłę i wyruszył śladem mędrca, aby go dogonić.
Nie zmrużył oka przez całą noc. A kiedy nastał ranek, wziął perłę i wyruszył śladem mędrca, aby go dogonić.
Kiedy to się stało, powiedział: - Zwracam ci perłę, bo więcej mi przyniosła
niepokoju niż radości. Naucz mnie raczej tej mądrości, która pozwoliła ci oddać
perłę z tak naturalną swobodą. Bo to właśnie jest prawdziwym bogactwem.
