Starzec rzekł:
- Jako urodziliście się w jedności, tak i razem
pozostaniecie na wieki. Nawet gdy dni wasze rozproszą białe skrzydła śmierci,
wciąż będziecie złączeni. A w cichej pamięci Najwyższego także razem
zostaniecie.
Jednak
bądźcie ze sobą tak, aby we wspólności trwał zawsze oddech przestrzeni. Niech
między wami tańczy wiatr Niebios.
Kochajcie
się wzajem, lecz nie przemieniajcie miłości w więzy niewoli.
Dotykajcie brzegów dusz waszych jako morze swobodne. Puchary wzajemnie
sobie napełniajcie, ale z jednego pucharu nie pijcie.
Dzielcie
się wzajem chlebem, ale nie pożywajcie jednej kromki. Śpiewajcie i tańczcie
razem i oddawajcie się wspólnej radości, ale pozwólcie sobie również na
samotność.
Bo choć
oddzielne od siebie, struny lutni drżą pieśnią jednaką.
Oddajcie
sobie serca, ale nie zawłaszczajcie ich. Bo tylko dłoń Życia pomieścić może
serca wasze.
Bądźcie
przy sobie, ale nie nazbyt blisko.
Przecież i kolumny świątyń stoją w oddzieleniu, a
dąb i cyprys nie rosną wzajem w cieniu drugiego.
Khalil Gibran - Prorok
PS. Nadeszła czterdziesta rocznica ślubu, żona
pyta:
- Może kurę
na tę okoliczność zarżnę?
- A co ona winna? – zdziwił się mąż.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz