Dedykacja dla El 11

Każdy ma własny Tobołek Cennych Chwil. Nie zgub go, ani nie daj sobie ukraść.

 Godzina 11.11

Co myślę o tej godzinie? Za chwilę wielki finał! Wszystko domknięte, wypełnione Za chwilę się okaże Czy fanfary, owacje Czy gromy i okrzyki zgrozy Ile znaczyło moje małe ja? A może tylko będzie cicho?

Chmury rozejdą się same,

Ustoi się zmącony staw.

Z całego oceanu pozostanie

Łyżka przecedzonych prawd ….

Potwory ze snów Krystiana Apostaty

 

7 października 2023. Hamas atakuje. Media zapełniają się relacjami z udokumentowanych okrucieństw, których dopuścili się terroryści.

     Faktów się nie podważa.

- Azaliż pierwsze primo: - Czyż ten najskuteczniejszy na świecie izraelski wywiad (i amerykański) mógł przeoczyć przygotowania do tak wielkiej akcji?

- Drugie primo: - Uderzenie w amerykańskie wieże. Tu także władze podobno niczego się nie spodziewały, a społeczeństwo powinno wierzyć oficjalnym przekazom.

Jak wiemy każda satrapia poszukuje pretekstu do przykrycia swoich prawdziwych intencji. Tak było zawsze i tak jest obecnie.

Wydaje się, że Ameryka osiągnęła apogeum w staczaniu się w stronę faszyzmu. Już na początku kampanii wyborczej 2016 roku Trump rozważał  zmuszenie amerykańskich muzułmanów do noszenia specjalnych dokumentów tożsamości. A przecież ten pomysł od razu przywołuje wstęp do najczarniejszych kart w historii ludzkości.

    Dziś wkurza nas słowo „symetryzm” czyli po polsku „półprawdzizm”. Reprezentanci symetryzmu są podobni do „człowieka z gumy”, który potrafi w swojej ekwilibrystyce słownej przytoczyć argument, że do spadku liczby strzelanin przyczynić się może zarówno mniej broni w społeczeństwie, jak również więcej tej broni.

   O krok dalej idą niektórzy obłąkani republikanie, którzy głoszą na przykład, że pożary lasów mogą być wywoływane przez żydowskie lasery z kosmosu. To jak to - mówi się, że pieniądz, czyli Żydzi, rządzą światem, a tu ten Świat, czyli Ameryka, czyli Żydzi puszczają lasery z kosmosu?

  Pomieszanie z poplątaniem. Panowie i panie, za dużo białego proszku (albo snusów). Czyli świat nam głupieje i należy zachować dystans, bronić się przed wszechogarniającą propagandą, a czytając, sprawdzać źródła i myśleć z pomocą własnego rozumu.

   Zamach w Krakowie. Tragedia, wielkie na skalę rodzimą i groźne wydarzenie, ale dystans potrzebny …. Nie zapominajmy, że Putin dba o dostarczanie naszym sąsiadom w Ukrainie takiej codziennej dawki śmierci. 

Jednego spostrzeżenia atoli pominąć się nie da – oto amerykański liberalizm posiłkuje się retoryczną uprzejmością (czytaj: hipokryzją i cynizmem), natomiast strona republikańska, a zwłaszcza jej faszystowska współczesna wersja jest od tej zakłamanej uprzejmości całkowicie wolna. W swojej obłąkańczej, ale jednak uczciwej szczerości mówią: - „Nas nie interesują puste gesty i slogany, my ci pokażemy kto jest powodem twojego cierpienia i dopieprzymy jemu”.

  Podsumowując wątek polityczny należy stwierdzić, że trumpiści namieszali mocno, a to jeszcze nie koniec ich występów.

  Wątek snów – według Krzysztofa Vargi.

„Gorące lato spełniało wszystkie warunki klimatycznej katastrofy i gdy po piekielnych dniach nocą szturmowały Warszawę gwałtowne wichury, w głowę Krystiana Apostaty wchodzili mordercy i ścigali go we śnie przez długie godziny.

Mordercze sny przeszły interesującą metamorfozę, bo o ile w dzieciństwie morderca był zwykle mężczyzną w pelerynie i cylindrze, wychodzącym z gęstej mgły i idącym w stronę Krystiana spokojnym, niepowstrzymanym krokiem, o tyle morderca z Krystianowej dorosłości był zwykłym bandziorem z pistoletem. Nastąpił też postęp motoryczny, bo w młodości przerażony Krystian starał się uciekać przez mgły i jesienne parki, ale przebierał tylko nogami, coraz wolniej przebierał, mimo iż z największym wysiłkiem.

Z biegiem lat, Krystian zaczął biegać we śnie szybciej, ale i tak morderca zawsze go dopadał.                                                                                                                        Krystian nie był już młody, jego młodość minęła cicho i dyskretnie, a sny pozostały. Sny w których wciąż ktoś go goni: - Niemcy, mordercy, potwory, Rosjanie”.

     

PS. Wydaje się, że Putina swobodnie można zaliczyć do grupy: mordercy, potwory, Rosjanie.

  A co będzie, jeśli we śnie zacznie Ciebie gonić Trump? Do jakiej grupy należy owego zaliczyć? Być może trzeba wtedy stworzyć specjalną podgrupę trumpy?

 

Złoty środek

 

Rynki giełdowe listopad 2026

Co dalej, czyli rozpatrzmy rzecz hipotetycznie.

US 30 dziś przed południem. Na wykresie widzimy klasyczną głowę z ramionami.

US 500 – tu szczyt piątej podfali wyznaczył maxa na 6 października, a jak wiemy Ameryka podaje ton. Tego samego 6 października (a to ci przypadek!) ukazał się na blogu wpis inwestora artysty: <sen inwestycyjny>. Ten inwestor to prorok jakiś jest, czy cóś?

W Polsce Wig 20 jak na razie zarysował szczyt 29 października. Oznaczenie może azaliż wyglądać również nieco inaczej – czyli szczyt był 22 09, potem spadek 10 dni, to mnożymy przez 2,62 i niemal trafiamy w 29 października w punkcie B.

A-B to pięć fal, a trzecia fala to także piątka.

Ostatnia fala w skali makro, liczona astronomicznie od 19 listopada 2024, liczy 710 dni.

Jak widzimy po fakcie - 25 stycznia 2025 roku, wpisem <piąta fala na Wig 20?> zaliczyłem trafienie. Jednak nie zaszkodzi przypomnieć ponadczasową myśl Alberta Einsteina.

Pęknięty szyld Pisu

 

Krzysztof Brejza napisał: - Pis jest jak te deski na budynku: cześć wisi, część się urwała ….

A ja akurat jestem chwilowo w Warszawie, kiedy to czytam. Jest 23. lipca 2026 i godzina 13. 13

Ocho! – myślę sobie – nie ma przypadków, dziś mamy także 23. dzień miesiąca (Tajemnica liczby 23). Nie ma zmiłuj -  obadam sprawę osobiście.

Czyli po pierwsze primo symbole są ważne, tudzież po drugie primo odczytuj Znaki stojące na Poboczu Drogi Życia.

Jadę więc i czytam po drodze niby przypadkowy tekst, a tu znowu zagadka – w artykule o dokonaniach arcybiskupa Sapiehy stoi, że wziął on i umarł 23. lipca 1945 o godz. 7.15

7+ 1 + 5 = 13.

Pęknięty szyld Pisu.

Na miejscu zastaję atmosferę senną (upał daje popalić). Pani redaktor Adamek, kamerzyści, siedzą, albo nosy w telefonach, pustki poza tym. Jedna mocno starsza pacjentka trzyma się słupka i mamrocze zdrowaśki. Oczekiwanie na coś?

Zdjęcia i ja się zwijam, bo oczekuję ponieważ na obiad.

Wracając myślę: - Oto Kosmiczne Centrum Koincydencji zsyła nam obraz poparty Liczbami.

A co ma do tego Sapieha? Ma, bo przecież Pis (plus konfa + szczęść boże) i kk to jedna sitwa.

Jak rzekł był klasyk: - wyłożyć sprawę jasno, czyli trafić w kompetencję komunikacyjną odbiorcy  - oto jest wyzwanie.

Cuda z drewna

 

Zdrowy na umyśle człowiek potrzebuje co jakiś czas się wyciszyć, ochłonąć, żeby nabrać perspektywy i popatrzeć na siebie i otaczający świat, jak na zdjęcia w cudzym albumie.

Powinno być Jin i Yang, lewo i prawo, trochi tego, a potem trochi innego. Czyli poszukujmy nowych ścieżek, odmiany, ponieważ bowiem inaczej nasze życie wejdzie w stagnację, stanie się wegetacją.

(I przestaną powstawać nowe połączenia neuronowe w mózgu).

Takich nowych ścieżek poszukują na przykład studenci (i wykładowcy) Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, budując co roku cuda z drewna. Ermitaż, Łazienki Królewskie.

Cudowny Zakątek

 

Trochę popodróżować trzeba, to jest konieczne dla złapania oglądu osobistego, tudzież żeby nie zakisnąć. Jednak ludzie popadli w amok i latają samolotami na jarzynę (przyczyniając się do emisji tysięcy ton CO2), zamiast na przykład bardziej trzymać się swojego kraju.

Podróżujemy wierząc, że dotrzemy do Cudownego Zakątka, gdzie życie będzie lepsze. Otóż nie będzie, bo takiego miejsca w świecie zewnętrznym nie ma.

 Mówili o tym dawno temu Kant i Kopernik, a potem Franz Kafka i Osho.

(W świecie zewnętrznym nie ma – szukaj go w sobie).

Bieszczady, Huczwice. Tym razem z maskotką księcia.

 Napisałem powyższe, zamieściłem zdjęcia zimowitów 2026 i opadły mnie wątpliwości, czy to prawda z tym Zakątkiem .….. no nie, przecież na łące ponad Huczwicami mamy jesienią jak najbardziej Cudowny Zakątek!

A kiedy dołożymy ten drugi Zakątek –  wewnętrzny, pozostaje tylko uczcić sprawę własnoręcznie wykonanym wiankiem.

Saturn

 

Pora poobiednia, karczma w Polańczyku. Za godzinę mam autobus do Sanoka. Dopiero co zszedłem z gór i siedzimy przy piwie z poznanym na ostatnim etapie wędrówki małomównym, młodym wędrowcem. Zwykle maszeruję sam, azaliż Marek mnie ujął, ponieważ gadułą to on nie był i potrafił iść całe kilometry w milczeniu.

- Dlaczego niektórzy ludzie są źli i wredni? – zapytał niby retorycznie.

- Saturn – powiedziałem.

Tradycyjna starożytna astrologia Ptolemeusza mówi, że winien jest Saturn. Czyli gdy układ gwiezdny w chwili narodzin delikwenta jest pod jego wpływem. Mianowicie w swoich nieharmonijnych aspektach ta planeta ma moc tworzenia ludzi małodusznych, podłych, samotnych i tchórzliwych. Bywają oni także złośliwi, bezwstydni i bezczelni, a także posępni. Poza tym preferują kłamstwo z pomocą podłego języka i mają przemożną potrzebę snucia wiecznych intryg. Także nie dbają zanadto o swoje ciało i wiecznie chcą więcej, niż mają. Ostatecznie nic im się właściwie nie podoba.

- Czy o takich ci chodzi?

Chyba trafiłem w sedno, bo Marek tylko myślał.

Niewybuchający olej Danforth'a

 

Ludzie sprawiają wrażenie, jakby w ogóle nie brali pod uwagę, że umrą. Inni tak, a nawet jak najbardziej! Oni nawet powinni umrzeć, tylko nie ja. Mnie śmierć omija właśnie i mnie ominie całkiem, tudzież zupełnie.

2026 rok. Opolskie. Paralotniarz spadł na cmentarz i tam zabił się.

                Tradycja

Mam prawo pisać o sobie, czyli przygotowania do pierwszego listopada kiedyś.

Kilka dni przed terminem ustalam z moją drugą żoną harmonogram postępowania, czytaj: instrukcję użytkowania.

Mamy odwiedzić cztery warszawskie cmentarze. Nie będę wymieniał ich nazw bo po co. Ustalamy kiedy ruszamy, co potrzeba, aby wśród naszych umarłych bliskich wzniecić wzmożenie. Znicze, wieńce, chęć -  niby wszystko na miejscu. Niby, więc rozwiewamy ostatnie wątpliwości:

- Znicze? – pyta żona.

- Mamy 24 – odpowiadam.

- Mało – słyszę - dokup do 48.

Mam zadanie - wykonuję.

Następnie ustalamy co będziemy jedli przez te zbliżające się wiekopomne trzy dni 30, 31 października i pierwszego listopada.

Wychodzi na bigos nieśmiertelny, coroczny. Więc gar duży, tam się pichci, ja mieszam, druga żona miesza. Koty nie mieszają. One mają w dupie głęboko wszystko wokół. A jest tych kotów trochę.

Za moją zgodą, żeby nie było niedomówień.

   Bigos gotowy, samochód wyładowany pod dach badziewiem cmentarnym: - liguster, marcinki, pierdzinki itd.

  Następuje wczesno poranny udział w karnawale cmentarnym poprawiania nastroju nieboszczykom za pomocą udręczenia żyjących. Jeden cmentarz, poprawka na drugi cmentarz, jeden wujek, druga ciotka, trzecia ciotka i finito nocne.

   Zjadamy odgrzewany bigos z gara. Nieco się przypalił, jako że uczestnicy zgłodnieli i przyspieszali podgrzewanie, ale nic to.

   Start do dnia drugiego.

Powaga, smutek, bowiem podobno umarlaki nie tolerują śmiechu. Wytrwaliśmy. Minął kolejny dzień i dawaj do bigosa. Teraz my spowolnieli, więc się nie przypalił. Zjedliśmy i zmęczeni posnęli, po sprawieniu licznego obrządku kociego.

Budzi się Dzień Centralny 1 listopada. Tradycja.

Szykujemy się do głównego uderzenia – dziś podobno będą wszyscy czczący tradycję.

 Tym razem Bródno. Mamusia żony tam leży, dlatego to miejsce najważniejsze. Moja mamusia, znaczy jej powłoka leży gdzie indziej, ale to kolejność drugorzędna (drugorzędna kiedy się zgadzasz na takie traktowanie).

Oto wiekopomny dzień nastał i samochód stawiam jak najbliżej, gdzie wolno. Ale i tak jest to dość daleko. Idziemy. Wiązanki, znicze, znaczy coś niesiemy. Tłum gęstnieje, zbliżamy się do bramy od Wincentego.

  I nie wiadomo kiedy, znajduję się w kleszczach tłumu. Ani zipnąć. Wiązanka poszła w górę z jedną ręką, a druga ręka z reklamówką ze zniczami została w dole i dalej ani rusz w tym ścisku. Ciżba mnie niesie. Dosłownie. Nawet miłe uczucie i pomyślałem że gdybym nogi poderwał to może jak w lektyce by mnie niosło dalej? Ale do śmiechu jak się okazało nie jest, bo ja stosunkowo młody, a tu staruszka krzyczy:

- Ratunku! Wody! Ludzie pomóżcie! But zgubiłam, duszę się i chyba ja umieram, zwymiotuję, albo cóś podobnego!

  Ciżba niesie mnie do murowanej bramy, za którą jak wiem z doświadczenia, będę już mógł odetchnąć rześkim powietrzem cmentarnym, przesyconym mgłą, tudzież zjadliwymi dymami ze zniczy.

 I zaprawdę powiadam Wam: - teraz czuję się normalnym człowiekiem, myślimy z żoną podobnie, a tradycję zostawiamy tym, którzy jej potrzebują.   

Nagrobek Ellen Shannon z Girard, Pennsylvania:

Spłonęła 21. marca 1870
w wyniku eksplozji lampy
wypełnionej Niewybuchającym Olejem Danforth’a.

Grzyby wrześniowe

 

Jeszcze lato nie odeszło,

a już jesień bliska.

Wrzesień milczkiem borowiki

skrył we wrzosowiskach.

Na polany rude rydze

stadkami wygonił

i rumiane jabłka strąca

raz po raz z jabłoni.