Radość od jednego słowa

Peryferie Wołkowyi, za mną kawałek drogi, przyszedłem tu bocznymi drogami z Hoczwi. 

Przysiadam na głazie obok malowniczo położonej, odremontowanej i zadbanej chyży. Jem jabłko, które dostałem od tutejszych dzieciaków.

Podchodzi kilkuletnia dziewczynka, rozmawiamy niespiesznie. Odpowiadam z szacunkiem na dziecinne, niewinne pytania. Widocznie moje odpowiedzi przypadły jej do gustu, bo mówi: - to powiem ci teraz wyliczankę.

Klituś Bajduś                                                                                                                          kluski gniótł                                                                                                                          wyskoczył mu z nosa glut                                                                                                        A on myślał że to dusza i nadstawił kapelusza

- Bardzo ładna wyliczanka, podoba mi się – pochwaliłem, po czym wstałem chcąc odejść i mówię: - do widzenia pani!

Mała zaniemówiła. Stała dłuższą chwilę patrząc na mnie, po czym jak strzała pobiegła w stronę dzieci krzycząc: - Pani! Pani! Powiedział do mnie pani!

Ileż to radości można sprawić słowem ….