Liczba 36

 

Pierwszą teorię wyższych wymiarów nazwano teorią Kaluzy-Kleina, od nazwisk uczonych, którzy zaproponowali nową teorię grawitacji, traktującą światło jako drgania w piątym wymiarze.

Bardziej zaawansowana wersja tej teorii, zwana teorią supergrawitacji, również stwarzała pewne problemy. Wreszcie w roku 1984 Michael Green i John Schwarz udowodnili spójność najbardziej zaawansowanej teorii Kaluzy-Kleina, zwanej teorią superstrun.

Co ciekawe ta teoria przewiduje dokładną liczbę wymiarów przestrzeni i czasu: - dziesięć.

 Z tego cztery wymiary to nasz świat, a sześć pozostałych „zwinęło” się w tak nieprawdopodobnie małą kulkę, że nie można ich wykryć. Rozmiar tych skręconych w kulkę wymiarów nazywany jest długością Plancka.

Ta jednostka jest 100 miliardów miliardów (tak, tak dwa razy miliardów) razy mniejsza od średnicy protonu.

A więc jest zbyt mała, aby mógł ją zmierzyć nawet największy akcelerator. Fizycy wysokich energii mieli nadzieję, że kosztujący jedenaście miliardów dolarów nadprzewodzący superakcelerator (SSC) ujawni pewne pośrednie znaki istnienia hiperprzestrzeni. Jednak jego budowa została wstrzymana (koszty) przez Kongres USA w październiku 1993 r.

Najmniejsze cząstki materii to mezony. Mezon składa się z dwóch kwarków – kwarka i antykwarka /antymateria/.

Te układy z kolei występują w trzech umownych „kolorach” i sześciu „zapachach”. Ponieważ mają odpowiedniki w antymaterii otrzymujemy równanie:

 3 x 6 x 2 = 36.

36 jest ciekawą liczbą:

- Pianino ma 36 czarnych klawiszy.

- 36 to jedna z podstawowych liczb średniowiecznej kryptologii.

- Prąd MU 36 czczony przez braminów jako Blady Oddech Boga.

- Żydowska przypowieść mówi o 36 „Sprawiedliwych”.

 W każdej chwili na świecie żyje 36 takich osób, które jednocześnie nie zdają sobie sprawy ze swojego statusu. Kiedy umiera któraś spośród tych osób, natychmiast zastępuje ją ktoś inny. Bez 36 Sprawiedliwych świat nie mógłby trwać.

 

Obraz Stworzenia

 

Dzięki osiągnięciom Pięknych Umysłów fizyki kwantowej możemy zajrzeć do Kuchni Najwyższego i prześledzić ewolucję Wszechświata od pierwszej sekundy narodzin.

Czas: 10 do minus 43 potęgi sekundy – Dziesięciowymiarowy Wszechświat rozpada się na cztero- i sześciowymiarowy. Sześciowymiarowy Wszechświat zapada się do rozmiaru 10 do minus 32 potęgi centymetra. Czterowymiarowy Wszechświat rozszerza się gwałtownie. Temperatura wynosi 10 do 32 potęgi kelwinów. Jest bardzo gorąco.

 

Czas: 10 do minus 35 potęgi sekundy – niewielki fragment większego Wszechświata rozszerza się 10 do 50 razy, stając się ostatecznie naszym widzialnym Wszechświatem. (Widzialnym – niewidzialnym, mamy bowiem kompletny brak światła - nic nie widać).

 

10 do minus 9 potęgi sekundy – nasz Wszechświat się ochładza, temperatura wynosi teraz 10 do 15 potęgi kelwinów, rozpada się symetria elektrosłaba.

 

10 do minus 3 potęgi sekundy – kwarki zaczynają łączyć się w neutrony i protony. Temperatura wynosi około 10 do 14 potęgi kelwinów. Dalej jest bardzo gorąco, ale Wszechświat już stygnie.

 

3 minuty od Wielkiego Wybuchu – protony i neutrony łączą się w stabilne jądra. Przestrzeń jest ciągle nieprzezroczysta dla światła.

380 tysięcy lat od Wielkiego Wybuchu – elektrony zaczynają skupiać się wokół jąder. Powstają pierwsze atomy. Ponieważ światło nie jest już tak bardzo rozpraszane, ani absorbowane, Wszechświat staje się dla niego przezroczysty. Przestrzeń kosmiczna staje się czarna.

Pół miliarda lat – pojawia się pierwszy kwazar i pierwsza galaktyka.

9 miliardów lat – rodzi się Układ Słoneczny. Kilkaset milionów lat później na Ziemi pojawiają się pierwsze formy życia.

         

I zaprawdę powiadam Wam: - wydaje się rzeczą niepojętą, że my, inteligentne małpy, żyjące na trzeciej planecie zwyczajnej gwiazdy, należącej do niczym nie wyróżniającej się Galaktyki, potrafimy odtworzyć historię Wszechświata, cofając się do chwili jego narodzin, kiedy temperatura i ciśnienie przekraczały wszystko, z czym można się zetknąć w Układzie Słonecznym.

A pozwala nam na to teoria kwantowa.

            Choć taki Obraz Stworzenia budzi wielkie zdumienie, jeszcze bardziej zaskakująca jest możliwość, że tunele czasoprzestrzenne mogą prowadzić do innego Wszechświata, lub służyć jako wehikuły czasu, przenoszące zarówno w przeszłość, jak i przyszłość. Fizycy uzbrojeni w kwantową teorię grawitacji będą mogli odpowiedzieć na intrygujące pytania:

- Czy istnieją wszechświaty równoległe?

- Czy można zmienić przyszłość?