czwartek, 19 listopada 2026

Kalendarz Czerwców

 


Co pewien czas, jakiemuś politycznemu jełopowi (nie można mieć dobrego zdania o nieudacznikach, którzy po licznych chybionych próbach życiowych, lądują w polityce, aby tam się nachapać i napsuć co się da) udaje się przepchnąć jakiś nowy bon-mot. Było już „wyrwane z kontekstu”. „Skrót myślowy”, „jak pan dobrze wie”. Ostatnio pojawiło się; „powiem tak” – i tu mierna jednostka wypierdza coś banalnego, albo wręcz głupiego.

     Więc jako nie będący na szczęście w polityce, przy okazji zgłębiania tematu Liczb Planetarnych, opartych na grawitacji, zauważyłem, że jedna liczba wynika może nie tyle z drugiej, ile jest z nią powiązana jakąś prostą zasadą matematyczną. I powstaje cały szereg, całe wiszące grono kolejnych Liczb, z których każda jest uzależniona (matematycznie, albo astronomicznie) od innych. Jest to podobne do rozmnażania przez pączkowanie. Jednak tudzież to pączkowanie daje szereg liczbowy coraz większy, atoli skończony. Na końcu szeregu jednoznacznie opisującego cykl, mamy liczby największe, azaliż niemożliwe do zastosowania w praktyce, czyli niepraktyczne, bo milionowe. Jest to na przykład niedawno odkryty przez naukowców cykl 26 milionów lat. Ale też cykl 260 milionów lat. Te liczby zawierające w sobie „26” wieńczą dzieło, gdyż wywodzą się z Kalendarza Majów (również z kalendarza egipskiego Haab) i Cyklu Koniunktury 26 lat (zobacz wpis Rok 2020).

Anegdota: Mówiono, że Kalendarz Majów przewidywał koniec świata na 2012 rok. To się nie sprawdziło i dlatego teraz mamy Kalendarz Czerwców.

No.

Rzecz dotarła do mnie symbolicznie, kiedy we wrześniu 2013, wyrzuciłem wreszcie stary kalkulator na światło, na którym sprawdzałem swoje kolejne odkrycia liczbowe.

Czy nie powinienem raczej oprawić kalkulatora w ramki i poprosić wnuczka, aby oddał go do muzeum kiedyś tam?

A po co?

- Po pierwsze primo podobnych kalkulatorów było wiele.

- Po drugie primo urządzenie spadało mi w ferworze liczenia multum razy na podłogę, by w końcu się nieco zepsuć – cyfry zaczęły się wyświetlać częściowo i w końcu nie wiedziałem na przykład, czy jest to cyfra 8 czy trzy. Owszem, trzymałem potem (z sentymentu) ów gadżet kilka lat na półce, sprawdzając co pewien czas, czy nie naprawi się sam z siebie, ale on widocznie nie chciał i pokazywał ciągle takie same niekompletne cyfry.

Powiedziałem więc sobie słowami misia: - A to śkoda!  I przedmiot nieużyteczny wylądował na śmietniku.

Czemu służy ten długi wywód?

Ukazaniu żmudnej strony poszukiwań w każdej dziedzinie. Bo odkrycia typu „Eureka i po wszystkim” tylko wieńczą długą drogę pełną cierni.

Czyż Einstein nie pisał do Grosmanna: - „Grosmann pomóż, bo zwariuję”?

Przychodzi do człowieka jakaś myśl. Znikąd przychodzi (albo z Pola Akashy) i staje się wręcz obsesją. Coś ci mówi: Może tak być, więc szukaj! I szukasz. Dzień, dwa, tydzień, miesiąc. Potem odpuszczasz na krótko i znowu szukasz, czy to może być prawdą. Mija rok, dwa, dziesięć i wreszcie olśnienie! Wpadasz na trop, zupełnie jak pies gończy. Adrenalina się podnosi - mam frajdę! Odkryłeś coś i to nieźle działa. Nie zawsze działa i tu masz doping do „popraweczek”.

Bo ciągłe podążanie Tropem w tym wszystkim jest najważniejsze. To jest właśnie to sławne Tao, czyli Droga. I nie należy zapominać o wdzięczności dla Anioła Prowadzącego, Losu, Opatrzności, czy nazywaj to jak chcesz.

Czy frajda dotarcia do celu ma polegać również na uznaniu przez społeczność? Napisz książkę! A broń boże!!! Uznanie społeczne to przecież wredny pokarm dla ego.

Poza tym …. Zawsze mogę się mylić - czyli nie zapominam o pokorze: - „jestem tylko małym grzesznikiem”. Najpierw poznać i pokochać siebie – to cenna mądrość starożytnych, czyli dbaj o osobistą radość (także pieniężną) co jest godne i sprawiedliwe.

Uważam, że inspirację mamy na wyciągnięcie ręki, dlatego czytam (i piszę) o Wielkich Poszukiwaczach, wielkich matematycznych umysłach: Alanie Turingu, Riemannie, Wittenie, Einsteinie, Ramanujanie, a w pisaniu o nich oddaję im cześć tytułem Piękne Umysły. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz