Centrum wielkiego miasta

Zdarza się, że zamiast układać się do snu, wychodzę na nocny spacer. 

Lubię chodzić pustymi ulicami.

To jest samo centrum wielkiego miasta, gdzie w ciągu dnia króluje pośpiech, a zimowa noc przynosi diametralną zmianę.

Minęła północ.
Cisza, spokój i lekki mróz.

Idę, robię zdjęcia i myślę. (Bo mam czas)

Myślę na przykład o podróżach kosmicznych.

O długotrwałych podróżach kosmicznych.

Dla jasności wywodu pominiemy możliwość szybkich podróży kosmicznych przez światy równoległe, albo czarne dziury.

Czy homo sapiens szanuje swoją planetę?

Nie bardzo.

A więc?

Jeśli nie potrafimy zadbać o Ziemię, o ten nasz wspaniały statek kosmiczny tutaj, mając pod stopami i nad głową właściwie wszystkie zasoby potrzebne do działania, to jakim cudem moglibyśmy skonstruować i utrzymać jakikolwiek sztuczny mechanizm zdolny do transportu istot żywych, roślin, wody, tudzież nie zawsze zdrowych idei?

I nie przez tydzień czy dwa, tylko przez setki, tysiące, a może i więcej lat?