Bazgroły

Przystanek wymuszony deszczem.

Niektórzy „turyści” i to ze wszystkich krajów, cierpią na konieczność zostawienia śladu po swojej bytności w jakimś widocznym dla innych miejscu.

Kiedyś tylko wydrapywano swoje imię, czy inicjały gwoździem, dziś działa mazak, lub spray. W rezerwacie Skamieniałe Miasto (Ciężkowice) jest wydrapane (o dziwo finezyjnie starannym charakterem pisma), polskie imię, nazwisko i na końcu rok 1868. Mam gdzieś zdjęcie tego napisu, jeśli go znajdę, uzupełnię wpis.

Próbując zrozumieć motywy takiego działania, pomyślałem, że może to być próba uwiecznienia chwili, a więc rodzaj fotografii – zamiast cyknąć zdjęcie, pacjent zostawia trwały ślad swojej wątpliwej fizyczności. Potwierdza to zwięzłą treścią: „Tu byłem” na przykład. Może tak być, atoli co w takim razie sądzić o wieloznacznej treści nabazgranego słowa; - „Dupa”? Tudzież taki gościu niszczy przecież dziewiczość każdej powierzchni.

Zwiedzając Rzym, u wejścia do cel w klasztorze św. Franciszka w Fiesole czytamy napis:

„Jeśli wierzysz – módl się.

Jeśli nie wierzysz – podziwiaj.

Jeśli jesteś głupi – wydrap swoje nazwisko na ścianie”.

 

Żółto niebiesko

 Nie wystarczy tylko przepisywać słowa, trzeba jeszcze myśleć.

 

    Rozmawia ze sobą dwóch mnichów, młody ze starszym na temat manuskryptów klasztornych.                          

 

- Mistrzu, wybacz że pytam, ale co by się stało gdyby mnich przepisujący stare teksty pomylił się i jakieś zdanie przepisał błędnie?                                                

- To niemożliwe, tu nikt się nie myli.

- No, ale gdyby się jednak pomylił?                                                                           - Mówię ci, że tu nie ma pomyłek, znasz tekst biblii na pamięć? Przyniosę ci jedną z pierwszych kopii i sam się przekonasz, że wszystko się zgadza.                                  

Starszy mnich poszedł po te teksty i nie ma go godzinę, dwie, trzy..... W końcu młodszy mnich zniecierpliwił się i poszedł szukać mistrza.                 

Znalazł go w bibliotece, siedzącego nad dwoma tekstami biblii, najstarszym i najnowszym. Mnich płakał.....    

 -  Mistrzu, co się stało!?                                                    

- Znalazłem błąd! W najstarszym tekście jest napisane:

- Będziesz żył w celi, bracie.... a w obowiązującej nas wersji Pisma, przepisanej kilkaset lat temu, mamy: - Będziesz żył w celibacie.....  

U mnie już świątecznie, czego także Czytelnikom życzę. Do zobaczenia po świętach.

Chwała Ukrainie!